احکام نذر(۱)

معنای نذر: نذر یعنى انسان، بر خود واجب کند کار خیرى را براى خدا بجا آورد. یا کارى که نکردن آن بهتر است براى خدا ترک نماید.

احکام نذر

شرط تححق نذر:

در نذر باید صیغه خوانده شود یعنى آنچه را که نذر کرده همراه نام خدا به زبان جارى کند و بعضی از علما فرمودند که لازم نیست به عربى بخوانند، پس اگر بگوید: چنانچه بیمارى من خوب شود، بر من است که براى خدا ده تومان به فقیر بدهم، نذر او صحیح است.

شرایط نذر کننده:

نذر کننده باید بالغ و عاقل باشد و با اختیار و قصد خود نذر کند، بنابراین نذر کسى که او را مجبور کرده اند، یا بر اثر عصبانى شدن بى اختیار نذر کرده صحیح نیست.

تبصره:

۱-سفیهى که مال خود را در کارهاى بیهوده صرف مى کند، اگر مثلا نذر کند، چیزى به فقیر بدهد، صحیح نیست.

۲-اگر شوهر از نذر کردن زن جلوگیرى نماید، زن نمى تواند نذر کند و اگر با جلوگیرى شوهر، نذر کند نذر او باطل است گرچه در صورت عدم منافات حقّ شرعى زوج یا نذر زن در مال خود مسأله بنابر احتیاط است.

۳-اگر زن با اجازه شوهر نذر کند، شوهرش نمى تواند نذر او را برهم بزند، یا او را از عمل کردن به نذر باز دارد.

۴-اگر فرزند با اجازه پدر نذر کند، باید به آن نذر عمل نماید. بلکه اگر بدون اجازه او نذر کند، بنابر احتیاط عمل کردن به آن نذر واجب است مگر پدر نذر او را باز کند و همچنین اگر شوهر نذر زن را باز کند.

اموری که نذر برای آن صحیح است:

اگر انجام کاری  از جهتى بهتر باشد و انسان به قصد همان جهت نذر کند، مثلا نذر کند غذایى بخورد که براى عبادت نیرو بگیرد، نذر او صحیح است. و نیز اگر ترک آن از جهتى بهتر باشد و انسان براى همان جهت نذر کند آن را ترک نماید، مثلا براى اینکه دخانیات مضرّ است نذر کند آن را استعمال نکند، نذر او صحیح مى باشد. اگر نذر کند نماز واجب خود را در جایى، بخواند که بخودى خود، ثواب نماز در آنجا زیاد نیست، مثلا نذر کند نماز را در اطاق بخواند، چنانچه نماز خواندن در آنجا از جهتى بهتر باشد، مثلا بر اثر خلوت بودن، انسان حضور قلب پیدا مى کند، نذر او صحیح است.

اموری که نذر برای آن صحیح نیست:

انسان مى تواند کارى را نذر کند که انجام آن، برایش ممکن باشد، بنابراین کسى که نمى تواند پیاده به کربلاى معلاّ برود، اگر نذر کند پیاده برود، نذر او صحیح نیست. اگر نذر کند که کار حرام یا مکروهى انجام دهد، یا کار واجب یا مستحبى را ترک کند، نذر او صحیح نیست. اگر نذر کند کار مباحى را انجام دهد یا ترک نماید، چنانچه شرعاً بجا آوردن آن و ترکش از هر جهت مساوى باشد، نذر او صحیح نیست.

دیدگاهتان را بنویسید