جزییاتی درباره لباس‌های خاص زنان سلبریتی‌ در جشنواره فیلم فجر

چند سالی است، لباس هنرپیشه‌ها روی فرش قرمز جشنواره‌های فیلم فجر و فستیوال‌ها واکنش‌های بسیاری را داشته و این واکنش‌ها هم با باز شدن پرونده جشنواره بعدی بیشتر و با تمام شدن این رویداد می‌خوابد. امسال هم پوشش بازیگران در سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر حاشیه‌هایی داشت.

از تعریف و تمجید درباره سادگی پوشش لیلا حاتمی گرفته تا اظهار نظر درباره اینکه چرا برخی از بازیگران لباس‌های نامتعارفی در جشنواره فیلم فجر می‌پوشند، در شبکه‌های اجتماعی مورد بحث قرار گرفت و دست به دست شد. با این وجود برخی هنرپیشه‌ها معتقدند لباسی که برای پوشیدن انتخاب می‌کنند یک امر شخصی است؛ برخی دیگر هم برای لباس خود از قبل فکر و برنامه‌ریزی می‌کنند و حتی برخی از آنها در یک روز و به واسطه چند ساعت با لباس‌های متفاوت روی فرش قرمز حاضر می‌شوند!

البته توجه به پوشش در جشنواره‌ها در همه‌ جای دنیا مرسوم است و خاص بازیگران در ایران نیست. پیش از این برخی از هنرمندان ایرانی در جشنواره‌های بین المللی با پوشش خاصی حاضر شدند. لیلا حاتمی در جشنواره کن سال ۲۰۱۴ با یک لباس ۱۸۰ ساله با دوخت سنتی «نقده دوزی» حاضر شد. بسیاری این انتخاب او را تحسین کردند و این کار را معرفی هنرهای سنتی ایران به کشورهای دیگر دانستند. پوشش ترانه علیدوستی هم در جشنواره کن ۲۰۱۶ که نگار نعمتی طراحش بوده، مورد توجه بسیاری قرار گرفت.

فاطمه معتمد آریا هم یکی دیگر از هنرمندانی است که توجه او به لباس‌های متناسب با فرهنگ و هنرهای سنتی ایران پیشینه طولانی دارد. در مراسم افتتاحیه این دوره از جشنواره فجر، کت و دامنی پوشید که در آن رودوزی‌های سنتی به کار برده شده بود. شاید بتوان این هنرپیشه را سفیر معنوی صنایع دستی ایران دانست که هر بار سعی می‌کند پارچه‌های سنتی یا هنرهای سنتی ایران را در لباس‌هایش معرفی کند.

ساره بیات که بیش از یک سال است به عنوان سفیر صنایع دستی انتخاب شده، ترجیح داد لباسی که با آن روی فرش قرمز جشنواره فجر حاضر می‌شود برند معروف «شنل» باشد.

نرگس آبیار بهترین کارگردان این دوره از جشنواره فیلم فجر ترجیح داد با یک کت خاص که روی آن با رودوزی‌های خاصی مشابه ابریشم‌دوزی تزئین شده است، به روی صحنه بیاید و سیمرغ بلورینش را دریافت کند.

مهناز افشار در نشست پرسش و پاسخ فیلم «قسم» یک کت و شلوار پوشید که آن را خواهر همسرش طراحی کرده بود.
او درباره انتخاب این لباس می‌گوید: «طراح این لباسم دنیای مد امروز را دنبال می‌کند و آن را با ذوق برایم طراحی کرد و از آنجایی که نمی‌توانم لباس رنگی رنگی بپوشم از این لباس استقبال کردم.»
افشار درباره اینکه هنرمندان تا چه اندازه می‌توانند روی مخاطبانشان و مردم تأثیر بگذارند، معتقد است: «اگر همیشه سلیقه را در لباس لحاظ کنیم و به آن احترام بگذاریم بسیار خوب است. اما یک لباس در عین شلوغی می‌تواند نظمی داشته باشد و هارمونی رنگ را در آن رعایت کنیم. به هر حال ما هم نمی‌توانیم از یک خط مشخصی خارج شویم. اگر لیدی گاکا را مابه‌ازای خارجی می‌بینیم که لباس‌های عجیب و غریبی می‌پوشد، وقتی دقت می‌کنیم متوجه می‌شویم که در عین بی‌نظمی هارمونی خاصی را در نظر می‌گیرد و فکر می‌کنم لازم است ما هم این موضوع را رعایت کنیم.»

نسیم ادبی نیز برای نمایش فیلم «مردی بدون سایه» با روسری ترکمنی روی فرش قرمز آمد. او برای نمایش فیلم «قسم» در پردیس سینمایی ملت، پالتویی با رودوزی‌های سنتی دست‌دوز پوشیده بود.
این هنرمند می‌گوید: «نمی‌خواهم بگویم فقط لباس سنتی می‌پوشم. من همه مدل لباسی را دوست دارم و هر چه که به من بیاید و احساس کنم متناسب با حالم باشد، می‌پوشم. اما یکی از لباس‌هایی که برای این دوره از جشنواره پوشیدم را از مزونی انتخاب کردم و لباس دیگرم را هم یکی از دوستان طراحم برایم طراحی کرد. در کل لباس‌هایم تقریباً به سبک سنتی و با نواردوزی بوده است. برایم مهم بود که لباس‌هایم کمی شاد و در عین حال ساده باشد.»
ادبی با بیان اینکه لباس‌های سنتی به فرهنگ ما نزدیک‌تر است، ادامه می‌دهد: «مردم دوخت سنتی که روی لباس‌ها هست را بیشتر دوست دارند. به عقیده من هنرمندان و لباس‌هایی که می‌پوشند، تا حد زیادی روی انتخاب مردم تأثیر می‌گذارند. لباسی که هنرپیشه مورد علاقه آنها می‌پوشد، تأثیر خودش را می‌گذارد.»

لاله اسکندری که طراحی لباس یکی از بخش‌های مورد علاقه‌اش است و خودش هم در این زمینه فعالیت‌هایی دارد، درباره لباسی که در مراسم نشست پرسش و پاسخ فیلم «تیغ و ترمه» پوشیده بود، می‌گوید: «پوشش عوامل این فیلم در جشنواره فجر چندان با برنامه‌ریزی خاص یا هماهنگی عوامل فیلم نبوده است و هر کسی بر اساس سلیقه خاص خودش، لباسش را انتخاب کرده است.»
او ادامه می‌دهد: «لباسی که برای این مراسم انتخاب کردم به دلیل علاقه‌ام به نقوش قدیمی است و طرح‌های روی لباسم الهام‌گرفته از نقوش گلیم است. زیورآلاتی را هم که استفاده می‌کنم از یکی دوستانم که سال‌هاست طراحی جواهرات انجام می‌دهد، تهیه می‌کنم. برای خودم مهم است پوششی که دارم به قول قدیمی‌ها سنگین و رنگین باشد. زیرا عکس‌هایی که از این مراسم گرفته می‌شود در فضای مجازی منتشر می‌شود و برایم مهم است که به عنوان بازیگر، پوشش قابل دفاعی داشته باشم و در آن حرف و حدیثی نباشد.»

بهنوش بختیاری هم یکی دیگر از بازیگرانی است که لباس‌هایش با رنگ‌های متفاوت در این دوره از جشنواره مورد توجه دوربین عکاسان قرار گرفت؛ موضوعی که انتقادهایی هم در بر داشت و این بازیگر هم آن را تأیید کرد.
این بازیگر در واکنش به نقدهایی که در این‌باره به او شده، می‌گوید: «برخی به من ایراد می‌گیرند و می‌گویند سعی کن کمی لباس مشکی بپوشی اما من به خاطر خوشایند کسی زندگی نمی‌کنم و لباس نمی‌پوشم و برای خودم زندگی می‌کنم.»
او بیشتر سعی می‌کند از لباس‌های اقوام ایرانی الگوبرداری کند. به همین دلیل در بسیاری از لباس‌هایش رنگ، نقش اساسی دارد. لباس‌هایی هم که در سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر پوشید یا برگرفته از لباس اقوام بختیاری بود یا از نقوش فرش الهام‌ گرفته یا سوزن‌دوزی شده بود.
بختیاری درباره استفاده از این لباس‌ها بیان می‌کند: «احساس کردم عده‌ای روی پارچه‌هایی تلاش زیاد کرده‌اند و رودوزی‌های سنتی متفاوتی انجام داده‌اند، پس لازم است رنگ و لعاب ایرانی را در لباس‌هایمان داشته باشیم و به زنان یادآوری کنیم که لباس‌های اصیل ایرانی پر از رنگ هستند و هنرمندانه تهیه شده‌اند.»
او با بیان اینکه طراح لباس خاصی ندارد، اضافه می‌کند: «برخی دوستان به من پیشنهادهایی می‌دهند و من هم یک دوست خیاط دارم که نظرم را به او می‌گویم و برایم لباس می‌دوزد. البته گاهی اوقات هم لباس‌هایم را از مزون‌ها تهیه می‌کنم.»
این بازیگر با اعلام اینکه هنرمندان و بازیگران با پوشش خود می‌توانند نقش زیادی در تعیین و انتخاب پوشش مردم داشته باشند، اظهار می‌کند: «من درباره لباس ایرانی حرف دارم و در تمام این سال‌ها تلاش کردم به مردم بگویم رنگارنگ لباس بپوشید. خانم‌ها از ترس اینکه لاغر نشان داده شوند به لباس‌هایی با رنگ مشکی عادت نکنند. من هم دوست دارم لباس رنگارنگ بپوشم و معتقدم لباس‌های ایرانی بسیار شاهکار هستند و بهتر از مانتوهای تنگ و کوتاه هستند و می‌توانیم لباس‌های پوشیده بدون آنکه زننده باشد، بپوشیم تا خیلی هم رنگارنگ باشند.»

شبنم مقدمی معتقد است: «پوشش یک موضوع کاملاً شخصی است. در چهارچوب ضوابطی که برای ما و همه‌ی شهروندان تعریف شده است، حق انتخاب داریم که چه رنگ و مدلی را انتخاب کنیم. اینکه فکر کنیم حتماً بر اساس اینکه کدام بازیگر، ورزشکار یا هنرمند چه لباسی می‌پوشد و به آن تأسی شود، خوب نیست زیرا این موضوع کاملاً سلیقه‌ای است.»
او می‌گوید: «شاید کسی با توجه به اینکه مثلاً گردی صورت یک هنرمند مثل خودش هست، تصور کند رنگ لباسی که آن هنرمند پوشیده به او هم بیاید و الگوبرداری کند اما بعید می‌دانم کسی با این تصور که هنرمندی لباسی پوشیده، او هم همان لباس را بپوشد. حداقل در جامعه‌ی ما چنین نیست.»


دیدگاهتان را بنویسید